Verslagen en verhalen...
 
       
 
...
 
       
 
 
       
 
...
 
       
 
Indien jouw fantasie, verhaal of wens goed geschreven is
en het mij aanspreekt maak ik er echt géén punt van,
om het ook hier -met jouw toestemming- te publiceren...
Dit is ook de plaats voor enkele verslagen.
 
       
 
...
 
       
 
Een emotionele sessie voor ruud,
want zijn lang gekoesterde fantasie
werd werkelijkheid.
Dit is zijn verslag dat hij me stuurde:
 
       
  Eindelijk was het dan zover. 14 dagen nadat de afspraak was gemaakt, en elke dag eenaftel-mailtje met allerlei dagdromen, uitdagingen en wat al niet meer, stond ik om 11.00 uur precies voor de deur van Meesteres Kiani. In mijn binnenzak de uitgeprinte laatste instructies, in een tas de meegebrachte pumps met stiletto hak, en een cadeau voor de Meesteres.

Met bonzend hart, en gierende zenuwen door mijn lijf, drukte ik op de bel. Het duurde even, maar daar ging de deur open. Daar stond ze dan, Meesteres Kiani. We groetten elkaar en ze liet me binnen.
Ik keek natuurlijk gelijk naar haar voeten, en tot mijn verbazing zag ik daar van die leren huispantoffels.
Zeker om mij op een dwaalspoor te zetten, en mijn eerste geile gedachten gelijk de kop in te drukken.

Ik mocht gaan zitten, en ze vroeg wat ik wilde drinken. Volgens de instructies zou ik tijdens het halen van de drankjes, mijn meegebrachte spullen op de tafel leggen. En daar waren de eerste strafpunten al gezet, want in alle zenuwen heb ik dat nooit goed gelezen blijkbaar. Haar blik kon doden, maar gelukkig:

Ik kreeg een herkansing. Ik legde het geld, de pumps en het cadeau
voor haar op tafel. Gelukkig zag ik een vrolijke lach op het gezicht van Meesteres Kiani.

Meesteres Kiani probeerde mij wat gerust te stellen door even wat te kletsen over gewone dingen, maar oh wat was ik zenuwachtig. Na het nuttigen van de cola, kwam ze met het startsein.
We gaan beginnen! Kleed je helemaal uit en leg je kleren daar neer. Ze wees een plek in de hoek naast de bank. Terwijl ik me uitkleedde ging de Meesteres op de rand van de tafel zitten, en ik knielde naakt voor haar op de grond. Daar begon ik met mijn smeekbede. Ik moest haar smeken om een lang gekoesterde fantasie werkelijkheid te maken. Ik gooide alles in de strijd, en zowaar lukte het mij om haar over te halen mijn fantasie te spelen.

Ik kreeg een blinddoekje om en moest zittend op mijn knieën afwachten op wat komen ging.
Ik probeerde goed te luisteren wat er gaande was en plots hoorde ik daar het getik van hakken
die dichterbij kwamen. Steeds dichter en dichter. Stiekem probeerde ik onder het ooglapje door te kijken
om een glimp van de hakken op te vangen, maar plotseling werd het lapje van mijn hoofd gerukt.
Voor mij stonden een paar laarzen met echte stalen hakken. De hakken liepen van mij af naar een
Stoel die in het midden van de kamer stond. De Meesteres ging met de rug naar mij toe op de stoel
zitten. Dit was mijn kans om die fantasie nu echt te laten gebeuren.
Ik droom er altijd al van, om ongezien onder een bank, of bed, of achter een stoel naar vrouwenvoeten te
kijken die gehuld zijn in schoenen of laarzen met hoge naaldhakken. En als de gelegenheid zich dan voor
zou doen, mijn handpalm onder die hak te leggen, in de hoop dat ze niks merkt.
Die droom gaat nu echt worden. Ik kroop naar de achterkant van de stoel en wurmde mij daaronder.
Daar lag ik dan, op mijn buik en 30cm verwijderd van die geile stalen hakken. Met mijn handen begon ik de
hakken aan te raken en wachtte op het moment dat 1 van de hakken zover omhoog ging dat ik mijn handpalm
eronder kon schuiven. En ja hoor, de hak ging omhoog en ik bedacht me geen moment, en schoof mijn
handpalm onder die oh zo dunne stalen hak. Vóór dat ik ook maar even kon kijken naar dat mooie beeld,
ging de hak naar beneden en priemde in mijn handpalm. Pfffffff, dat was best wel heftig, en alsof het nog
niet genoeg was, deed ze haar been over elkaar en drukte die hak nog dieper in mijn hand.
Ik begon toch wel behoorlijk te kreunen van de pijn, maar was gelijkertijd in de zevende hemel.
De pijn werd nu toch wel te heftig en gelukkig ging de hak iets omhoog waardoor ik mijn hand kon bevrijden,
met een diepe put als hakafdruk achterlatend. Het spel nog even doorgezet met mijn andere hand,
maar moest mijzelf toch wel verraden van mijn aanwezigheid. Die intense pijn deed mij te hard kreunen.


De kop van de sessie was eraf, en ik wist dat het een zware zou worden.
Ik had mij stiekem op zitten geilen aan de hakken van de Meesteres en daar was ze niet van gediend.
De stoel werd omgedraaid en ik moest op mijn rug gaan liggen met mijn hoofd onder de stoel.
De Meesteres ging op de stoel zitten en zette haar stalen hakken precies op mijn tepels.
Gelukkig hadden we een gevoelscode afgesproken, waarbij ik kon aangeven als het echt te heftig zou worden.
Maar de pijn was zo heerlijk dat ik niet wilde dat het zou stoppen en ging er helemaal voor. Het heftigste was toen
de Meesteres in 1 keer de hakken eraf haalde. Maar goed ook, want ze had natuurlijk wel gezien dat ik er
behoorlijk opgewonden van werd.

Na deze heftige pijniging moest ik gaan staan met mijn handen op de tafel en mijn kont goed bereikbaar naar achteren. En ja hoor, ik moest er aan geloven. Met een zachte strokenzweep
werd mijn kont bewerkt. Voor mij helemaal nieuw, en dat viel best wel mee. De Meesteres deed het gelukkig niet zo hard,
maar ik kwam er wel achter dat zwepen niet zo mijn ding is. Gelukkig duurde het zwepen niet zo lang en als dank
ging ik op mijn knieën haar laarzen en de hakken kussen.

Er was natuurlijk nog een straf te vereffenen. Het feit dat ik aan het begin niet goed de instructies had uitgevoerd,
kon niet ongestraft voorbij gaan. Ik moest gaan liggen op de grond met opengeslagen handpalmen. Meesteres Kiani
kwam voor me staan en zette op elke hand de stalen hak van haar laars. Mijn handen waren nog goed gevoelig van
het eerste spelletje, dus een lichte druk van haar hak was al best pijnlijk. De Meesteres begon af te tellen.
3….2…1… en daar kwam de snoeiende pijn. Het leek wel of ze met vol gewicht op die hakken stond.
Ik moest me flink inhouden om geen genade te roepen. Dit herhaalde ze 3 keer, en bij de laatste keer liep
ik echt op het eind van mijn pijngrens.

Dit getuigd van een klasse Meesteres die precies weet hoe ver ze bij
een slaaf kan gaan, door goed te luisteren naar de reactie van de slaaf en hem vervolgens op het randje te laten gaan.


Mijn god, wat was ik blij dat ze niet de mee gebrachte pumps met van die hele dunne stalen stiletto’s aan had.
Maar we waren er nog niet. Na te zijn bijgekomen vroeg ze mij welke hakken ik zou willen kiezen voor de tepelstraf.
Ik wist wat dat inhield en durfde niet voor de stiletto’s te gaan, en ook niet meer voor die stalen hakken.
Ik besloot om voor gewone hakken te gaan. Maar pas op, ook die zijn niet geheel ongevaarlijk. Meesteres Kiani
liep naar de kamer om daar haar andere laarzen aan te trekken. Ik zat daar in afwachting op wat komen ging.
Ik wist wat tepelstraf inhield dus probeerde mij goed voor te bereiden in hoeverre het voor te bereiden is.
Want de Meesteres zal altijd een stukje verder gaan. Stampend met haar hakken kwam ze op mij afgelopen, zichtbaar genietend,
en ik wist dat er nu geen ontkomen meer aan was. Voor de hakkenstraf moest ik weer op mijn rug
op de grond gaan liggen, met m’n hoofd onder de stoel.
De Meesteres ging op de stoel zitten en zette een asbak op mijn buik, met de woorden “Zorg dat de asbak niet valt!”.
Ze had een sigaret opgestoken en ging die lekker oproken, terwijl ze haar hakken weer precies op mijn tepels zette.
Maar nu niet zo zachtzinnig, en iedere keer als ze de as wilde aftippen boog ze naar voren en kwam met veel gewicht
op de hakken steunend om bij de asbak te komen. Pfff…dat was heftig zeg.
Het leek alsof die hakken dwars door mijn tepels heen gingen. Ik kreeg toestemming om mijzelf af te trekken,
en door die pijn werd ik zo opgewonden dat de pijn langzaam overging in zachte streling. Ik kwam in een soort roes
en voelde totaal geen pijn meer. Van mij mocht het alleen maar meer…meer…meer…
Kon dit maar eeuwig duren, en vanuit heel diep kwam ik geweldig klaar. Alle opgebouwde spanning kwam als
een explosie tot uitbarsting. In 1 woord “Geweldig”.


De sessie was ten einde, maar de straf nog lang niet. Ik tilde mijn hoofd op en keek naar mijn tepels.
Het enige wat ik zag waren diepe donkere putten. Ik wilde ze masseren, maar elke aanraking was te heftig.
Ik wist zeker dat ik de komende week nog aan deze sessie herinnerd zou worden.


Na afloop werd ik erg goed verzorgd. Ik moest me aankleden, omdat ik anders te veel zou afkoelen en al die tijd hield ze me strak in de gaten of het goed met me ging. Daarna mocht ik weer lekker bij haar mogen zitten en nog heel fijn nagepraat onder het genot van een colaatje.

Voor mij is 1 ding helemaal duidelijk, deze Meesteres weet heel goed met haar slaven om te gaan,
en te spelen met hun diepste verlangens. Ik heb zojuist een echte Meesteres ontmoet, een Meesteres
die een spel speelt vanuit haar gevoel. Het is dat er een vergoeding betaald moet worden, maar een
commerciële Meesteres, nee, die heb ik niet gezien. Dit is natuurlijk een beknopt verslag, want het echte gevoel,
en de ziel en zaligheid die Meesteres Kiani in deze sessie heeft gestopt, is niet te omschrijven. Die kun je alleen maar voelen.


Meesteres Kiani, ontzettend bedankt voor deze geweldige en heerlijke sessie die ik bij U heb mogen ondergaan.
De start is gezet, het kan alleen nog maar mooier worden.
De pumps met die oh zo geile stiletto’s zijn immers bij U achtergebleven. En dat is niet voor niets!!

Een kus op Uw gelaarsde voeten, Uw voetenbankje ruud.

 
       
 
...
 
       
 
jan schreef me hetvolgende verslag:
 
       
  Het laatste jaar zit ik weer in een positieve flow en begin ik weer vanuit mijn gevoel te leven, als gevolg hiervan durf ik mijn onderdanige kant weer te beleven.

Als slaaf met weinig ervaring was ik op zoek naar een Meesteres, via internet kwam ik op de site van Mrs. Kiani terecht.
De manier waarop Mrs. Kiani zichzelf presenteerde gaf mij het gevoel dat dit mischien wel een passende Mrs voor mij zou kunnen zijn, ook de enigzins mysterieuze site ( weinig foto's) gaf mij het verlangen om met haar in contact te komen.
Ik heb haar toen een mail gestuurd en heb haar daarin verteld wat mij bezighoud, hierop volgde een leuke mailwisseling met

Mrs. Kiani.
Tijdens deze mailwisseling stelde Mrs kiani mij gerust, beantwoorde al mijn vragen

en daarna kwamen we tot een echte afspraak.

Na eerst een aantal dagen over onze ontmoeting te hebben gefantaseerd was het woensdag eindelijk zover, ik was minder nerveus dan gedacht en tijdens onze kennismaking voelde ik mij al snel in goede handen.
De Mrs. trok mij aan en stootte mij weer net zo makkelijk af, liefkozingen werden afgewisseld met spanking en vernedering.
Op een gegeven moment stond ik geblindoekt met haar hand om mijn hals, haar nagels in mijn rug, haar handen overal!

Ik wist niet dat ik zoveel tegelijkertijd kon voelen.

Dit is werkelijk genieten, zoals ik niet eens kan uitleggen.
Als laatste opdracht moest ik op mijn knieen en mocht ik met mijzelf spelen, ze noemde mij een vuile slet omdat ik mij zat af te rukken voor haar ogen.(brr en hmm tegelijk)


Het was heerlijk om het spel te spelen, ik genoot intens van onze aanrakingen, liefkozingen maar ook van de consequenties van mijn gemaakt fouten.
Ook de vernederingen, spugen en slaan vond ik heerlijk te ervaren ( werd er ook goed geil van haha) .

Nu 2 dagen later kijk ik er met liefde op terug en kijk nu al uit naar een volgende ontmoeting.

Vooraf hadden we gesproken over wat er kan gebeuren tijdens een spanking, dat je hierdoor in een soort roes kan raken.
Tijdens dit eerste spel heb ik inderdaad al 1 moment gehad waar ik ook echt alles kon los laten. Ik voelde me zo ontspannen.
Ik denk dat dit een moment was dat ik in een roes kwam, ik zou wel willen vragen om een volgende keer iets langer in een dergelijke toestand te komen.


Voor mijn gevoel was deze ontmoeting een hele mooie basis, die ik graag verder zou willen uitbreiden.
In ieder geval bedankt voor dit spel en hoop snel weer in de lieve maar strenge ogen te kijken.
Veel liefs, slaaf jan.

 
       
 
...
 
       
 
dutchie schreef me zijn verslag:
 
       
  De ontgroening

Nadat ik per toeval met deze Meesteres in contact kwam volgde er een leuk virtueel contact, grappig.. had de Meesteres nooit gezien maar het voelde al alsof ik haar persoonlijk kende.. het duurde even maar uiteindelijk..toch… toch gekozen om het geluk in eigen handen te nemen en niet meer hopen op een wonder die uit de lucht zou vallen en dat ik wist dat die toch nooit zou komen.

Het is zover, vandaag gaat het eindelijk gebeuren! Jarenlang heb ik naar dit moment uitgekeken, sterker nog.. heb eigenlijk nooit gedacht dat dit moment zou komen.

Ik ben blij dat ze me gerust stelde, en de afspraak maakte.
Altijd fantasieën met in mijn achterhoofd dat het eigenlijk altijd fantasieën zouden blijven, maar nu sta ik onder de douche en scheer mijn jongeheer en ben me grondig aan het wassen omdat ik over een uur een afspraak heb met een Meesteres. Een Meesteres die ik nog niet persoonlijk ken maar waarbij ik toch al voor mijn gevoel een goede vertrouwde band mee heb.. het voelt goed, ook raar aangezien ik niet zo van de virtuele contacten ben.. maargoed, ik moet opschieten want ik wil natuurlijk niet te laat komen.

Onderweg begin ik kriebels te krijgen en de twijfels beginnen toe te nemen. Moet ik dit nu wel doen? Is het niet beter dat sommige dingen gewoon een fantasie blijven? Maar ik hoor ook een ander stemmetje.. de stem van mijn verstand en de stem die mij verteld dat dit het juiste is en ik dit moet doen. Als het niks is dan merk ik het vanzelf wel en ben ik een ervaring rijker.. maar de twijfel mag m’n geluk niet in de weg staan.

Een relatief korte rit wordt opeens een lange rit, hoe ziet ze eruit? hoe zal ik me op dat moment voelen? Maar wat me het meest bezighield was wat de Meesteres van mij zou vinden.. zou ze op me afknappen en gewoon ‘haar ding doen’ of zou ze ook van me kunnen genieten? Opeens wordt alles onduidelijk en niks is meer zeker.. zou ik me schamen? Want dat kan natuurlijk ook.. o jee.. ik ben er bijna en vanuit mijn virtuele bijrijdster uit het GPS kastje hoor ik een stemmetje ‘u hebt u gekozen bestemming bereikt’

Daar sta ik dan, als gewone jongen, in een gewone wijk voor een gewoon huis en in de hoop dat ik een bijzondere ervaring rijker zou zijn als ik het gewone huis in het gewone wijk weer zou verlaten. Ik bel aan….. mijn hart bonst en opeens doet de Meesteres open.. de ontlading en we stellen elkaar voor. Gelukkig..het goede gevoel dat ik had wordt bevestigd.. dat is mooi, ik zou binnen enkele momenten aan haar overgeleverd zijn en dat kan je alléén doen als er vertrouwen is.. bij beide partijen.
We gaan zitten en ik wil niks drinken of roken, te zenuwachtig.. we praten wat en mijn fantasieën gaan werkelijkheid worden. Vreemde gedachte maar dat terzijde.

Ik moet mijn kleren helemaal uitdoen. Daar sta ik dan, helemaal naakt met mijn handen in mijn nek en de Meesteres is me aan het ‘keuren’. Ik wist niet dat ik hiervan zo zou kunnen genieten.
Ik naakt, een dame die ik niet ken die staat me te bestuderen en hier en daar wat opmerkingen te plaatsen. Ben ik een exhibitionist? Denk het wel een beetje.
Ik probeer mijn opwinding enigszins te verbergen maar mijn jongeheer verraad mijn gemoedstoestand.. is het spanning? Is het opwinding? Is het schaamte? Weet ik niet.. het is heerlijk!


Ik krijg pols en enkelbanden en een soort ‘collar’. Ik heb niks meer te zeggen.. ben afhankelijk van de wensen en de deugden van de Meesteres.. Mijn zicht wordt ontnomen door een masker en ik moet gaan zitten.. zitten en genieten.. wat ik ook doe.. ik voel me net een kind in een achtbaan, ik zit in zo een karretje en die kan links of rechts gaan.. maar waar het om gaat is dat ik er geen controle over heb maar wel geniet..
Ik voel de zachte handen van de Meesteres over mijn rug, benen en mijn edele delen die daar zichtbaar ook van genieten.
De Meesteres bind mijn vast aan de stoel, daar zit ik dan.. op de manier waarop ik op deze wereld ben gekomen .. naakt en hulpeloos.
De Meesteres fluistert wat goedkeurende woordjes over mijn lichaam in mijn oor.. ik geniet daarvan.. en dat weet ze.. dat voelt ze..

Nu werd het tijd dat mijn achterwerk kennis zou gaan maken met de doorgaans zachte maar nu harde handen van de Meesteres en ook die van haar hulpje.. die ik ‘mr Zweep’ noem.
Voorover gebukt vang ik de klappen op.. ik voel de emoties gieren door mijn lichaam.. ik voel de pijn maar bovenal voel ik het genot.

Vreemd, maar door haar manier van doen, voelt het zelfs heel erg lekker. Dit had ik nooit gedacht, ze weet heel goed wat ze doet.

Tot slot en als kroon op het kunstwerk van de afgelopen uur krijg ik een bondage en mag ik met mezelf spelen en het duurt niet lang of ik ben ‘uitgespeeld’.. Alles wat ik de afgelopen uren heb gevoeld komen samen in één ontlading. De angst, de spanning, de twijfel, de opwinding en het genot vloeien nu samen in een soort vuurwerkspektakel op oud en nieuw nadat er weer een veelbewogen jaar is afgesloten.

Zo'n orgasme heb ik nog nooit gehad, wow dit is heerlijk.

We hebben nog wat nagepraat en wat gedronken, de sessie geanalyseerd even een goede knuffel en ik ging weer naar huis. Wanneer wist ik nog niet maar ik wist dat ik nog vaker zou terugkomen. Ik wist ook dat ik een geweldige stap had gezet in mijn zoektocht naar geluk. Ik was geen maagd meer in de BDSM… ik heb nu ervaring…………

Ik voel me net een klein kind in een grote BDSM snoepwinkel.. zoveel smaken en kleuren dat ik niet weet wat ik moet nemen of waar ik moet beginnen.. misschien moet ik wel ‘hier en daar’ wat proeven om zo een goede en juiste keuze te maken!

Als ik mijn vrienden dit zou vertellen zouden ze denken dat ik raar was, sommigen zouden denken dat ik ziek was of sommigen zouden niet precies weten wat ze zouden moeten denken.. wat ik denk? Ik denk dat ik gezegend ben.

Meesteres Kiani, dank u wel voor alles wat u voor en met me deed.

Ik zou graag nog eens terug komen,

u hoort van mij!

Veel liefs en een zoen op uw laars,

dutchie.

 
       
 
...
 
       
 
eric schreef mij hetvolgende verslag:
 
       
  Eindelijk mag ik weer bij je aanbellen. De deur gaat open en ik kijk in die mooie blauw-grijze ogen van je, zie je prachtige, volle lippen die ik al vaker geproefd heb. Uiteraard kijk ik met respect naar je handen....die handen die mij zullen plagen, straffen en strelen. Een siddering gaat door mijn lijf.

Je laat me binnen, de deur gaat dicht en automatisch ga ik op mijn knieen zitten. Hoopvol kijk ik naar je op....twee klappen in mijn gezicht. Je zegt niets. Straf omdat ik zolang niets heb laten horen van mezelf. Op dat moment ben ik weer van jou, volledig, vol overgave. Zonder iets te zeggen draai je je om. Ik volg.

In de woonkamer ga je voor me staan, wijdbeens, handen in je zij. " kleed je uit", is het simpele, edoch doeltreffende commando. Naakt sta ik voor je, handen in mijn nek. Je komt achter me staan en laat meteen voelen dat ik je handen gemist heb. "Zo slaafje, ben je er weer?", fluister je in mijn oor. "De komende tijd ben je van mij, helemaal, ik ga met je doen waar ik al lang over gefantaseerd heb."

Aangezien ik de lessen uit het het verleden alweer vergeten ben, probeer ik je aan te raken, te strelen, je gevoelige plekjes te ondekken...helaas zonder succes. Ik krijg DE halsband om, polsboeien en een blinddoek. Bloedgeil ben ik...

Opeens voel ik je volle lippen op de mijne, een innige en intense kus volgt.

Het vervolg laat zich raden... Rode billen, warmgeslagen door jou....jouw lichaam (helaas gekleed) tegen mijn naakte lijf...mijn tepels tussen jouw vingers...Terwijl je me indringend aankijkt verzet ik mij, daag ik je uit, kom ik dichterbij....totdat de pijn teveel wordt en geef ik mij over. De macht die je hebt over mij is vanzelfsprekend en ik wil steeds verder gaan om jou te behagen. Wannneer mag ik je opwinding proeven????

Kiani, ik ben trots dat ik je lustslaafje zijn!!
 
       
 
...
 
       
 
a. schreef mij de volgende fantasie:
 
       
  W/we hebben al heel wat met elkaar gemaild, waardoor W/we een en ander van elkaar weten. Onder andere over voorkeuren, kleding, boeien, opdrachten, activiteiten, straffen e.d. U heeft mij aangegeven wanneer ik bij U wordt verwacht. Vandaag op zaterdag is het zover. Ik zorg dat ik mij goed was, en er verzorgd en netjes uitzie. Gisterenavond heb ik mijn kleding en materialen en routebeschrijving al klaargelegd.

Het is een regenachtige dag. Ik trek een leren overhemd aan, een leren lange broek met een riem met D-ringen, en onder de broek mijn zwarte cowboylaarzen. Tot slot trek ik mijn lange leren jas tot op mijn enkels aan. Wel spannend hoor met deze kleding in de trein.

Met dank aan de routeplanner heb ik Uw huis snel gevonden. Precies op tijd bel ik aan. De zenuwen gieren door mijn keel. Hoe zal U er werkelijk uitzien? Wat kan ik verwachten? Het is stil. Vertwijfeling: zal U de bel hebben gehoord? Wordt ik getest? Zit U naar me te kijken en geniet U ervan? Dan hoor ik een zoemer, het deurslot klikt open. Ik ga naar binnen. Ik sta in een halletje. Op de volgende deur hangt een briefje: “Leg je pols- enkelboeien en halsband inclusief slotjes en het sleuteltje op het tafeltje. Pak je leren hoofdmasker en trek deze over je hoofd. (nog niet dichtrijgen). Doe je handen op je rug en boei jezelf met je stalen handboeien. Ga op je knieën zitten met je hoofd naar de voordeur en wacht.”

Dit is wel een heel onverwachte kennismaking. Omdat tijd geld is, leg ik snel mijn boeien op het tafeltje en ga op mijn knieën zitten met mijn hoofd naar de voordeur gericht. Ik trek het leren masker (openingen voor neus, mond, ritssluiting voor ogen - zal ik deze dichtdoen) over mijn hoofd. Ik doe de ritsen toch maar dicht. Dan pak ik de handboeien. Sluit de ene om mijn ene pols. Ik kan nu nog terug. Even twijfel, maar we hebben zo veel gemaild, dat ik het wel vertrouw. Dan breng ik ook mijn andere hand op mijn rug, zoek de opening van de andere boei, voel het koele metaal, krrrrrt. Ik zit vast, geen weg meer terug. Afwachtend op de macht van de Meesteres. Het is stil, ik probeer mijn ademhaling rustig te houden.

Ik weet niet hoe lang ik daar al zit als ik getik achter de deur hoor. De tussendeur gaat open. Het getik (hakken?) komt dichterbij en verplaatst zich om mij heen. Ik voel wat spanning. Dan gaan er strelende handen over mijn lichaam. Verder geen geluid. Dan wordt er aan de veters van mijn hoofdmasker getrokken. Deze wordt verder dicht geregen. Bij iedere rijging wordt mijn gevoel van overgave aan Uw macht groter en voel ik mij kleiner worden. Dan een stevige ruk aan de veters. Blijkbaar strikt U de veters nu dicht en stopt U de uiteinden in mijn kraag. Dan voel ik Uw zachte handen strelen over mijn ingepakte hoofd.

Dan weer even rust. Ik hoor wat gerammel op het tafeltje. Dan voel ik dat mijn halsband om mijn nek gaat, nee deze gaat niet gewoon om mijn nek, ik heb het idee dat U deze door de gleuven in mijn hoofdmasker haalt. Dan gaat de halsband dicht en hoor ik een kleine klik. Ik realiseer mij dat U de halsband nu met een slotje heeft afgesloten. En dat door de gleuven in mijn masker, behalve de halsband ook het hoofdmasker op slot zit. Dan is het weer rustig.

Weer gerommel op de tafel. Ik voel Uw handen rond mijn gelaarsde enkels. Er wordt druk gezet op mijn enkels. Twee klikjes achter elkaar. Ik besef dat U mij de enkelboeien heeft omgedaan en afgesloten. Mijn enkels worden tegen elkaar gedrukt. Weer twee klikken. Ik kan mijn enkels niet meer uit elkaar doen. Dan een klik aan de voorkant, blijkbaar wordt er iets aan de ring van mijn halsband vastgemaakt. Dan weer de tikkende hakken achter mij. Nu wordt er aan mijn polsen gerommeld. Weer drie klikken. Frons, frons. Ik was toch al geboeid aan mijn handen? Ik ben nu dubbel geboeid, mijn leren polsboeien zitten ook om.

Weer de rust. Dan wordt de stilte door Uw stem onderbroken. “Zo slaaf, nu ben je geheel aan Mij overgeleverd. Je kent je genade/stop woorden nog?” Jaaaweeel Meesteres, stamel/fluister ik. Au, een slag komt op mijn rug terecht. “Harder, ik versta je niet slaaf.” Meteen wordt ik op mijn plek gezet. Duidelijker en rustiger antwoord ik nu: Jawel Meesteres, ik ken de genade/stop woorden, Meesteres.

“Goed zo, zo mag ik het horen” gaat U verder. Ik voel weer gerommel aan mijn polsen, het koele metaal verwijdert zich. De stalen handboeien gaan af, maar worden niet terug op tafel gelegd. Mijn handen zitten met de leren polsboeien nog wel aan elkaar op mijn rug vast. “Zometeen maak ik de ritsen voor je ogen open, je legt je neus op de grond en waag het niet om mij aan te kijken. Dan ga je netjes Mij begroeten door mijn hooggehakte schoenen te kussen.’ U staat nog achter mij en opent de ritsen. Ik ben even totaal verblind en leg mijn neus op de grond. U komt nu voor mij staan. Ik zie niet meer van U dan een paar schoenen op hoge stalen hakken en een reep zwart leer erboven. “Kus mijn voeten” bitst U me toe. Voorzichtig doe ik dat. Wat een vernedering zo laag bij de grond onder de Meesteres.

U komt met Uw rug voor mij staan en trekt mij aan de ketting van mijn halsband omhoog. “Meekomen, we gaan boodschappen doen, en waag het niet om mij aan te kijken, begrepen?” Ik zal mijn best doen Meesteres. Voor me zie ik Uw hoofd met Uw haar strak in een vlecht, daaronder een lange leren jas tot Uw enkels en daaronder de hooggehakte schoenen. Ik zie ook een met een leren handschoen omsloten hand die het uiteinde van de ketting vasthoudt, aan welk andere einde Uw slaaf vastzit. Met gebogen hoofd volg ik U. Prompt bots ik tegen U op. Voor dat U de buitendeur opent, stopt U. "Je had toch niet gedacht dat ik publiekelijk met zo’n stuk onbenul als jij over straat zou gaan he?” Vraagt U mij. Ik weet even niet wat ik hier op moet antwoorden. Aan de ene kant leek het mij spannend, aan de andere kant ook wel wat eng. Ik zwijg maar. U maakt mijn polsen van mijn rug los, geeft de opdracht om eerst mijn en daarna Uw jas uit te trekken. Dan maakt U mijn polsboeien voor mijn lichaam aan elkaar vast. “Op je knieën”. Maar, mijn enkels zitten nog aan elkaar Meesteres. Pets, een tik met de zweep tegen mijn knieën. Ik besluit maar om mijn best te doen langzaam op mijn knieën te gaan zitten, ik moet me wel vasthouden.

“Ga jij eerst maar bewijzen dat je een goede slaaf bent. Zolang je niet hoeft te staan, kruip je. Ik wil koffie” Daar is de keuken.” U loopt naar de kamer. Ik ga de keuken in. Eerst kijk ik eens rond. Wat voor koffie apparaten zijn er? Waar staat de koffie en de bekers? Zo op het eerste gezicht zie ik wel het koffie apparaat staan. Ik kan twee dingen doen: 1. direct de kastjes opentrekken 2. iets anders. Ik besluit het laatste. Op mijn handen en knieën kruip ik naar U toe. Ik vraag U of ik U iets mag vragen. Dan blijft het stil. Weer die onzekerheid. “Wat wil je Mij vragen slaaf?” Mag ik Uw toestemming om in de keukenkastjes te kijken en vervolgens koffie te zetten? U geeft mij een aai over mijn bol. “Dat heb je netjes gevraagd, ga je gang”. Achteruit kruip ik weer naar de keuken. Wat een vernedering allemaal. In de keuken zet ik koffie, behoorlijk lastig zo geboeid. Als de koffie doorloopt, kruip ik weer naar U toe. Weer het ritueel. “Wat gebruikt U in de koffie Meesteres?” Dan een compleet onverwachts antwoord. “25 ml koffiemelk en 30 gram suiker”. Nou, dat is ook nog een hele klus. Als nu de koffie maar niet teveel afkoelt. Terug in de keuken: maatbeker zoeken, weegschaal zoeken, afmeten, in koffie doen. (die al tijd klaar is).

Ik neem de koffie kop in mijn handen en kruip op mijn knieën weer naar U toe. Ik kniel voor U en houdt mijn handen geheven met de koffie omhoog. “Zo we zullen eens zien of jij je best hebt gedaan.” Ik moet de koffie naar Uw mond brengen. Even nipt U aan de koffie.”Mmmm, de smaak is goed”. Puf, wat een zucht van verlichting, U lijkt tevreden. Maar dat is voor korte duur. Ik zie dat U een thermometer pakt en in de koffie zet. Onder mijn masker begin ik peentjes te zweten. Dat blijkt terecht. “Deze koffie is te koud slaaf”. Daar zal je voor gestraft worden. (Was te verwachten, dat U eens een reden zou vinden om mij te kunnen straffen.)

“Zet die koffiemok op tafel en maak de musketon tussen je enkelboeien los”. Ik volg Uw bevelen op. Dan sluit U de rits voor mijn ogen. “Opstaan’. Ik voel hoe U mijn polsen van elkaar losmaakt en auuu, mijn handen/armen hard op mijn rug draait. “lopen” Dit wordt kracht bijgezet door mijn armen omhoog te duwen. Hierdoor wordt ik voorover gedrukt en als een gevangene meegesleurd. “Voorover bukken, hoofd naar beneden.” Ik voel hoe mijn hals tegen iets hards wordt aan gedrukt. Ook mijn polsen worden aan weerszijden van mijn hoofd op iets van hout gedrukt. Mijn polsboeien worden ergens aan vastgeklikt. Voor dat ik besef wat dit zou kunnen zijn, voel ik ook hout in mijn nek en boven mijn polsen. Langzaam wordt mij duidelijk dat ik alleen maar in een schavot kan staan. Dan worden mijn benen uit elkaar gespreid. Twee klikken. Ik wil ze bij elkaar brengen, ik sta erg wijdbeens. Maar dan ervaar ik een spreidstang ertussen, die blijkbaar aan de grond vastzit. Ik hoor Uw hakken wegklikken. Het wordt weer stil. Ik dut een beetje in. Totdat.. Ik een suizend geluid hoor. Voordat ik kan beseffen wat het is, hoor ik een klap en voel direct een scheut pijn door mijn billen gaan. Dan is het weer stil. Als ik wat beweeg, weer het suizen. Weer de klap en de pijn. U straft heel gemeen: niet door achter elkaar door te meppen, maar met lange tussenpozen intensief. Ik besluit maar om ze te tellen. Je kunt nooit weten, waar dat goed voor is. Dit gaat zo een paar keer door op mijn kont. Dan hoor ik een ander suizen. Een bredere zweep raakt mijn rug. Weer de stilte en de slagen. Als de eerste zweep weer op mijn kont komt, schreeuw ik het uit. Dan: “rechterhand open, vasthouden”. U drukt iets ronds in mijn hand. Voor dat ik kan vragen wat ik daarmee moet: “Mond open”. Snel drukt U een ballgag tussen mijn kaken. Het riempje trekt U stevig aan. Ik kan alleen nog maar een zacht geluid uitbrengen. “Als je om genade wilt vragen, laat je het balletje vallen slaaf”. Dus daar is dat balletje dus voor.

U voert het tempo van de slagen op. De pijn gaat over in een opwindend gevoel. Ik voel dat mijn lul stijver wordt en omhoog in mijn broek gaat staan. Ook U ziet dat blijkbaar. Want plots voel ik ook daar een zweep. “Had ik je toestemming gegeven om opgewonden te raken?” Mmm, wil ik zeggen, maar er komt geen geluid uit mijn mond. Ik schud nee met mijn hoofd. Als mijn lul weer wat kleiner geworden is, hervat U de slagen. Overal op mijn lichaam komen nu Uw zweepslagen terecht. Ik kronkel mijn lichaam tussen de plaatsen waar ik geboeid ben. Het is maar goed dat het schavot zo stevig staat en de spreidstang tussen mijn enkelboeien aan de grond vastzit.

Dan gaat het opwindende gevoel meer en meer over in echte pijn, pijn van gestraft worden. Ik begin angstig te worden, misselijk en laat het balletje uit mijn hand vallen. U stopt met slaan. Tranen rollen over mijn wangen. IK vraag U of U de rits voor mijn ogen kunt openen. Eerst vraagt U: Hoeveel slagen heb ik je gegeven? Ik antwoord U: 78 Meesteres. Zou ik goed geteld hebben? U maakt de ritssluiting open. Ik krijg geen reactie op mijn aantal. Langzaam wennen mijn ogen aan het licht. Het hout verdwijnt boven mijn polsen en nek. Ik blijk inderdaad in een schavot te hebben gestaan.

Langzaam richt ik mij op. De spreidstang gaat tussen mijn benen weg. De gag gaat uit mj\ijn mond. Nog harder huil ik. Dan legt U mij op de bank en geeft U mij rustig de tijd om bij te komen. U geeft mij wat ruimte door mijn halsband los te maken en mij van mijn hoofdmasker te bevrijden. Dan gaat ook mijn leren blouse uit. U masseert en inoliet mijn lichaam om de pijn en de striemen weg te werken. Wanneer ik het zelf kan opdrinken, geeft U mij wat water. Dan mag ik mijzelf bij de kraan wat opfrissen voor wat U het “slotoffensief” noemt. U zal U even om gaan kleden. Even later komt U terug. Ik zie alleen dat U Uw lange leren jas weer heeft aangetrokken en dichtgemaakt.

U bitst mij toe: “Opstaan, handen naar voren”. Snel spring ik op. Ik zie dat U iets glinsterends in Uw handen heeft. Voor dat ik het weet, klinkt het weer krrrrrrrrt, krrrrrrt. Het koele metaal voel ik weer rond mijn polsen. De stalen handboeien houden mijn handen weer bij elkaar. Dan maakt U de slotjes van de leren polsboeien los en bevrijdt mijn handen uit de leren polsboeien. De enkelboeien gaan weer aan elkaar vast, dit keer met een kettinkje ertussen, zodat mijn voeten iets verder uit elkaar kunnen. U neemt mij mee naar de kamer. Daar hangt nu een ketting aan het plafond. U maakt mijn geboeide handen boven mijn hoofd eraan vast. Zo sta ik midden in de kamer. Met Uw handen en nagels streelt en krabt U licht mijn lichaam. Wat een verwennerij, ik raak er weer opgewonden van. Ook nu ontgaat het U niet. U kust mijn tepels, pakt ze met Uw vingers vast en auuuuuuu. U draait ze om en trekt eraan. Auuuu, auuuuuuu. “Doet dat met mijn vingers pijn slaafje? Dan gebruik ik daar wel wat anders voor hoor!” zegt U met een sadistisch lachje op Uw gezicht. Snel plaatst U een paar venijnige tepelklemmen met een touwtje ertussen. Mijn opwindendheid neemt af.

Als mijn lul wat gekrompen is, gaat U verder met mij verwennen/strelen. U knoopt de bovenste knoopjes van Uw lange leren jas open. Een paar mooie borsten worden voor mij zichtbaar. U brengt ze richting mijn gezicht. Maar op het moment dat ik mijn mond naar voren breng om ze te kussen duwt U mij achterover. Auuuu, Omat U snel het touwtje van de tepelklemmen in Uw handen had genomen, trekt U doordat ik naar achter ga, de tepelklemmen naar voren toe.

U loopt even weg en U komt terug met een hoge barkruk. U gaat er op zitten. Op zó’n afstand dat als U Uw benen strekt, Uw hakken/laarsjes tegen mijn lul aan rusten. U bewerkt daarmee mijn lul. Wanneer ik op het punt sta om klaar te komen, haalt U Uw been weg en trekt U aan het touwtje van de tepelklemmen. Het wordt mij wat veel van het goede. Dan vraag ik U toestemming om klaar te komen. U geeft mij die toestemming. Auuuuuuu, Auuuuuu Eerst rukt U de tepelklemmen van mijn tepels. Mijn handen snijden in de stalen boeien als ik kronkelend klaar kom. Ik blijf even verdwaasd hangen. Dan kust en streelt u mij, maakt alle boeien los en na weer een huilbui brengt U mij weer terug in de gewone wereld. We komen weer op gelijke hoogte. We drinken wat en evalueren het spel. Nou, de hele middag. Zou ik het me later nog kunnen herinneren dat ik U een verslag zou kunnen sturen?

Dan wordt het tijd om weer eens afscheid te nemen, denkt u. Maar ik heb een goed geheugen en heb al wat uitzoek/voorwerk verricht. U heeft mij zo’n geweldige fijne middag bezorgd, dat ik u op een bijzondere manier wil belonen. Ik neem enigszins de leiding over. (Handig dat ik ook dominant ben). Ik vraag uw vertrouwen en pak mijn spullen in mijn tas. Ik vraag u om een bloesje, rok en makkelijk uit/aan te trekken schoenen aan te trekken. Ik help u in uw jas, (blijf een heer he) en trek ook eigen jas aan. We gaan de stad in. Ik neem u mee naar een winkel. Op de ruit van de winkel hangt een bord: “Vandaag laatste dag, kortingen tot 75%.” U blijkt dit winkeltje nog niet te kennen. Bij binnenkomst komt de geur van leer ons tegemoet. De eigenaresse komt achter de kassa vandaan en omhelst en kust mij uitbundig. Ook zij is in het leer gekleed, en heeft een halsbandje om haar nek. Ik stel jullie aan elkaar voor: “Kiani, dit is Linda”.

U snapt er niets van. Linda vraagt u uw maten. Dan komt ze met een stapel leren kleding aanzetten. En sluit de deur van de winkel. We vragen u om eerst een mooi leren blouse te passen. U heeft mij verteld graag leren kleding te willen dragen, maar dat het buiten uw budget gaat. U glundert als u de leren blouse op uw huid voelt. Dan zegt Linda: “die blouse staat erg mooi en stoer, maar niet boven die stoffen rok”. Ook krijgt u een lange leren rok aangemeten. “Dat staat al stukken beter”. U probeert wat woorden uit te stamelen. Ik glimlach, nu staat u eens met de mond vol tanden. “Maar Linda, het is nogal vaak nat en winderig hier, is zo’n rok dan niet wat te open?” vraag ik haar. Ook daar heeft ze iets opgevonden. De rok gaat uit en maakt plaats voor een mooie lange strakke leren broek. U zegt even te gaan zitten. Het wordt wat veel allemaal. Linda haalt wat te drinken.

Tijdens het drankje licht Linda een stukje van de geheimzinnige sluier hiervan op. Ze vertelt u dat zij en ik elkaar kennen. Op een fetisch/bdsm feest heb ik haar met haar vriendin ontmoet. Ik was daar als dominant. Zij als sub, haar vriendin als switch (toen Meesteres). Linda zat mij op dat feest zo uit te dagen, dat haar vriendin mij vroeg om Linda eens goed aan te pakken die avond. Linda woont in een grotere stad richting Amsterdam en start daar volgende maand met haar vriendin een gecombineerde fetish kleding en speeltjes winkel. Vandaar dat dit de laatste dag is van de uitverkoop hier. Toen ik haar mailde dat ik deze kant op zou komen en wat ik zou gaan doen, kwam dit plan naar boven. Dan gaat de telefoon. Ik hoor Linda zeggen ”Ja, ja, haal die ene maat er alvast tussen uit.” Als ze de telefoon heeft opgehangen: “Mijn vriendin komt zo langs. Heb je zin om met ons mee te gaan vanavond?” vraagt ze mij. “Dan zullen mijn vriendin en ik de Meester eens gaan verwennen”. Nog meer plezier, wat overkomt mij allemaal?

Ik zeg haar, dat ze dat dan maar eens netjes moet vragen. Ze pakt iets van achter de kassa vandaan en voor dat ik het weet, knielt ze aan mijn voeten. “Mag ik de Meester dienen?” “Kus mijn laarzen” bits ik haar toe. Netjes krijg ik een kusje op iedere voet. Dan overhandigt zij mij een paar leren polsboeien, die ik stevig rond haar polsen sluit. Ik geef haar een kusje op het voorhoofd.

Er wordt een sleutel in de deur gestoken. Dan komt ook Linda’s vriendin binnen. Wow, ook zij is prachtig in het leer gekleed, in combinatie met strakke knielaarzen. Ze heeft een doos in haar hand. Ze zet de doos neer en komt op mij af gelopen. Ook zij knielt en ik steek mijn hand uit. Die zij netjes kust. Ze blijft op haar knieën zitten en ook zij vraagt mij te mogen dienen. “Pak mijn tas even, bits ik Linda toe.” Uit mijn tas haal ik mijn halsband en polsboeien, die ik bij Sandra (want zo heet zij) omdoe. Ook zij krijgt een kusje op haar bol. Ze mag opstaan. Ik voel me nu al in de zevende hemel.

Dan kniel ik aan uw voeten, (blijft verwarrend hoor al die switchen) Ik maak de enkellaarsjes los en haal ze van uw voeten. Dan pak ik de doos van Sandra en doe deze open. Daaruit haal ik een paar mooie lange leren dijlaarzen op hoge hakken. Ik schuif deze langzaam over uw benen en sluit de lange ritssluiting. Linda haalt een spiegel tevoorschijn. U kijkt naar uzelf. Ben ik dat, die mooie strenge mooi geklede vrouw? U bent sprakeloos. Ik vraag u: “Wat kunnen de dames in pakken, deze kleding of uw oude kleding”. U bent ontroerd.

We lopen naar de kassa om af te rekenen: Linda somt op: leren blouse, leren vestje, leren rok, leren broek, leren laarzen… U probeert er tussen te komen, dit kan toch niet. Dat is dan totaal 700 euro. Min 75% laatste opruiming korting, is 175 euro. Min 25 euro napret/beloning van het fetisch feest, min 2x25 euro voorpret/beloning van twee mensen vanavond is totaal: 100 euro. Ik overhandig haar dit bedrag. U overhandig ik de ingepakte kleding. Omdat ik inmiddels met de twee vriendinnen een spel ben begonnen en hier zal blijven, neem ik met een dikke kus afscheid van u.

Verbaasd gaat u huiswaarts. Misschien mag ik U een volgende keer in het leer ontmoeten.

Kusje op Uw gelaarsde voet.

a.